برخي در مخالفت با حضور خاتمي در انتخابات رياست جمهوري آينده چنين استدلال مي کنند که حضور خاتمي موجب وحدت جريان مقابل خواهد شد و آنان را ناگزير يا موظف خواهد ساخت اختلافات خود را که بسيار عميق و جدي نيز هست، کنار بگذارند و به صورت يکدست و با کانديداي واحد وارد عرصه انتخابات شوند. در صورتي که اگر آقاي خاتمي در انتخابات شرکت نکند آنان به علت اختلافات عميقي که در درون خود دارند، با کانديداهاي متعدد وارد عرصه انتخابات خواهند شد. بديهي است در يک رقابت متکثر و غيرقطبي که موجب شکسته شدن آرا مي شود، احتمال پيروزي کانديداي اصلاح طلبان افزايش مي يابد. اين استدلال ممکن است در وهله اول استدلالي موجه بنمايد اما دقت بيشتر در آن روشن خواهد ساخت که اصلاح طلبان در صورت عمل براساس نتيجه آن گرفتار اشتباه استراتژيک بزرگي خواهند شد. در يادداشت حاضر خواهيم کوشيد مغالطه نهفته در اين استدلال را آشکار سازيم. اگر انتخابات در ايران انتخاباتي يک دوره يي بود و اين امکان وجود داشت که کانديدايي بدون کسب حد نصاب نصف به علاوه يک راي پيروز شود، استدلال فوق البته منطقي بود زيرا عدم اجماع جريان مقابل بر کانديداي واحد و حضور کانديداهاي متعدد ايشان موجب شکسته شدن آرا مي شد و احتمال اينکه کانديداي اصلاح طلب آرايي به مراتب بيشتر از رقبا کسب کند، افزايش مي يافت؛ در حالي که انتخابات رياست جمهوري در ايران دو دوره يي است و پيروزي در آن نيازمند کسب حد نصاب نصف به علاوه يک راي است. توضيح آنکه فرض کنيم خاتمي در انتخابات شرکت نکند و در انتخابات آينده شاهد تکثر در رقابت باشيم. در چنين شرايطي اگر براساس يک برآورد خوشبينانه متوسط مشارکت در انتخابات را حدود 25 تا 30ميليون يعني 50 تا 60 درصد واجدان حق راي بدانيم، هر کانديدا براي پيروزي نيازمند کسب حداقل 5/12 تا 15 ميليون راي خواهد بود. بديهي است در شرايط رقابت متکثر که 30 ميليون راي ميان چند کانديدا تقسيم مي شود و چهره صاحب نفوذ اجتماعي مانند خاتمي هم در ميان آنها وجود ندارد، هيچ يک موفق به کسب چنين حد نصابي نخواهند شد. در نتيجه انتخابات ميان دو کانديداي حائز بالاترين آرا به دور دوم کشيده خواهد شد. در دور دوم اگر کانديداي اصلاح طلبان يکي از دو نفري باشد که به دور دوم رسيده است، ناگزير شاهد انتخاباتي قطبي خواهيم شد و جريان مقابل اصلاحات يکپارچه از کانديداي مقابل اصلاح طلبان که به دور دوم رسيده حمايت خواهند کرد، مانند اتفاقي که در انتخابات رياست جمهوري نهم رخ داد. در آن انتخابات هم کار هيچ يک از کانديداها اکثريت نصف به علاوه يک را کسب نکردند و در نتيجه انتخابات به دور دوم کشيده شد و آقاي احمدي نژاد به رغم اينکه در دور اول کانديداي همه اصولگرايان نبود، در مرحله دوم آنها همگي در حمايت از وي متحد شدند. بنابراين وحدت اصولگرايان حول يک کانديدا و قطبي شدن انتخابات امري قطعي است و اصلاح طلبان در دور اول يا در دور دوم با چنين پديده يي ناگزير مواجه خواهند شد و عدم حضور خاتمي کمکي به حل اين مشکل نمي کند. نيامدن خاتمي تنها اين وحدت و يکپارچگي را يک مرحله به تاخير خواهد انداخت اما آن را منتفي نخواهد کرد؛ با اين تفاوت که اگر خاتمي در انتخابات شرکت کند با توجه به محبوبيت بالاي اجتماعي وي اين احتمال قوي وجود دارد که نتيجه انتخابات را در همان دور اول به نفع خود تغيير دهد.

پانزدهمين نمايشگاه مطبوعات و خبرگزاري ها دوم آذر با تمام فراز و نشيب هايش به پايان مي رسد اما امسال نيز مانند سال گذشته روسياهي آن براي وزارت ارشاد دولت عدالت محور ماند!!!

وارد نمايشگاه که مي شويم فقط روزنامه فخيمه "وطن امروز" را مي بينيم و به قول يکي از بازديد کنندگان؛ نمايشگاه امسال را دولت فقط به خاطر نمايش دادن اين روزنامه منتسب به خودش برگذار کرد. يکي ازغرفه داران معتقد بود دولت نهم حروف الفباي اش با حرف "و" شروع مي شود به همين علت رفتار وزير ارشاد کيهان نشين ناعادلانه نبوده و مقصر ساختار شکني اين دولت است.

اصلاح طلبان کوردل!! که هر سال در راستاي اهداف دشمنان، نمايشگاه مطبوعات را برگذار مي کردند در جهت تبعيض ميان مطبوعات، حروف الفباي چيدمان غرفه ها را از "الف" آغاز مي کردند درحالي که امسال دولت عدالت محور نهم و وزير ارشاد کيهان نشين آن، براي رساندن پيام حق و عدالت به گوش ملت هاي جهان حروف الفباي چيدمان غرفه ها را از "و" شروع کرد تا ساختار شکني هاي اين دولت فقط منحصر به تغيير پي در پي  وزراء، نامه نگاري هاي بي جواب، نشستن زيرپرچم خليج ع– ر-ب-ي دراجلاس دوحه، بي تفاوتي نسبت به اظهارات و بيانيه هاي متعدد عرب ها در خصوص جزاير ايراني سه گانه، دوست قلمداد کردن رژيم صهيونيستي، گدايي رابطه با آمريکا در مصاحبه با "لري کينگ" و حضور در دانشگاه کلمبيا که به ملت ايران توهين شد و موارد متعدد ديگر اقتصادي و سياسي نشود، چرا که به حمدالله آنقدر زياد است که توفيق بيان همه آنها در اين مجال مختصر نمي گنجد.

نکته بسيار جالب در پانزدهمين نمايشگاه اين بود که ؛ با توجه به اينکه صفار هرندي تلاش ويژه اي براي به حاشيه راندن رسانه هاي اصلاح طلب به خرج داد اما پر بيننده ترين و شلوغ ترين غرفه ها در چند روز اول نمايشگاه  غرفه هاي روزنامه هاي کارگزاران، اعتماد، اعتماد ملي و خبرگزاري ايلنا و ماهنامه آيين و چشم انداز ايران بود و بيشتر بازديد کنندگان، مسائل مهم کشور را در گفت وگو با خبرنگاران و مسوولان اين رسانه ها به نقد مي نشستند.هرچند روزنامه هاي آفتاب يزد و همبستگي به دليل اعتراض به اين رويه ارشاد از حضور در نمايشگاه خودداري کردند، يکي از رسانه هاي اصلاح طلب نيز که ملکيان، معاون مطبوعاتي وزارت ارشاد را تهديد به خروج از نمايشگاه کرده بود در پاسخ از وي شنيده بود که؛ "اصلاً براي ما حضور يا عدم حضور شما مهم نيست"!!

نکته جالب تر آنکه روزنامه فخيمه وطن امروز با مديرمسئولي مهرداد بذرپاش براي مطرح کردن خود صفحات اول روزهايي را که عکس آقايان هاشمي، خاتمي و حتي عطريانفر بود را بزرگ کرده بود تا توجه حاضرين را به غرفه خود جلب نمايد اما با  اولين مراجعه، بازديد کنندگان به سرعت غرفه را ترک مي کردند چرا که غرفه داران از هرگونه تحليلي تهي بودند.